Wat gebeurt er allemaal?

Nou, iets anders dan maar. Politiek. Zoals jullie ongetwijfeld hebben gelezen, gaat het hier ff wat minder in Thailand. Demonstraties, onrust, doden, noodtoestand. Wat is er nou precies aan de hand? Dat was voor mij allemaal ook onduidelijk, zelfs een Engelstalige krant lezen schiet niet op. Het is allemaal zo ingewikkeld en het wordt zo breedsprakig behandeld, er is geen doorkomen aan. Kijk, en dan is het handig als je vriendinneke niet alleen een leuke verpakking heeft, maar ook nog eens dingen weet. Dus voor iedereen die zich afvraagt: a. loopt de Hof gevaar? b. waarom wel of niet? c. gaat ie er nog wat aan doen?, hier Thaise politiek in de welbekende notedop.

Thailand wordt geregeerd door een koning, meneer Bhumibol. Bijgenaamd de man die nooit lacht. En veel reden om te lachen heetf ie ook niet, want hij heeft geen fuck te zeggen. Hij is immens geliefd, zijn portret hangt overal, als je iets over hem zegt dat niet neerkomt op goddelijke adoratie krijg je 12 uur geen sex meer, het hele land wordt platgelegd als de man een koudje heeft en zijn verjaardag wordt 3 maanden lang gevierd. Serieus. Daar zijn ze gisteren mee begonnen, en hij is op 5 december pas jarig. Maar dat al ten spijt, hij kan dus niets, noppes, nada. Af en toe geeft de beste man een bibberige toespraak op TV waarin ie iedereen oproept lief tegen elkaar te zijn. Iedereen zegt dan dat ze dat braaf zullen doen, lang leve Bhumibol en Thailand houzee, en vervolgens gaan ze weer op elkaar schieten.

De echte macht is namelijk in handen van de premier, in een staatsvorm die redelijk op de Nederlandse lijkt. Compleet met een kabinet, een parlement en een House of commons of zoiets, vergelijkbaar met eerste en tweede kamer. Tot tien jaar terug of zo was politiek een beetje een doodgeboren kindje. Regeringen volgen elkaar op als trainers van Ajax. Zo heeft Thailand bijvoorbeeld het mondiale record grondswetwisselingen in handen: sinds 1932 is de grondwet gemiddeld elke 4 jaar veranderd. Naar de nukken en grillen van de toenmalige regering, of dat nou een democratisch gekozen was of een militaire junta. Want ook dat gebeurt regelmatig. Alleen die koning blijft dus zitten.

Tien jaar geleden veranderde er iets. Ene Thaksin werd premier. Een man die rijk is geworden door vanuit niets een telecom imperium op te bouwen. Hij zou het land gaan leiden volgens goede economische principes en het uit de slepende crisis van de Aziatische tijgers helpen. En eigenlijk is hem dat nog redelijk gelukt ook, alleen wil geen Thai dat toegeven. Als een buitenstaander ook maar iets in die richting suggereert, schieten de ogen van de anders zo vriendelijk lachende Thai vuur als rode chili op een nuchtere maag. De reden is dat Thaksin financieel een beetje te handig is, en dan vooral voor zichzelf. Gewoon corrupt dus. Daarom werd hij in zijn tweede termijn afgezet door een staatsgreep en vluchtte hij naar Engeland. Aldaar heeft hij Manchester City geprobeerd de Chelsea behandeling te geven. Helaas voor hem; het enige wat ze hebben gewonnen is de Fair Play Cup, wat wel ironisch is gezien de reputatie van de eigenaar. In elk geval, er werd een nieuwe regering geinstalleerd, onder de leiding van ene Salak met een heel moeilijke achternaam. De regering heeft een grote meerderheid in het parlement en beslaat 6 verschillende partijen, verenigd in de PPP. Nou is er wezelijk niet erg veel veranderd, aangezien dat hele nieuwe kabinet stevig onder invloed van diezelfde Thaksin staat . Op een enkele uitzondering na zijn het allemaal vriendjes van hem die regelmatig geld vanuit Engeland krijgen toegeschoven. Ook proberen ze wetswijzigingen in te voeren die Thaksin onschendbaar moeten maken voor justitiele vervolging. Maar daar zijn iets te laat mee: vorige maand is een arrestatiebevel uigevaardigd. Er hangt hem een straf van 10 jaar boven het hoofd. Als Engeland hem tenminste uitlevert, en die zijn daar niet zo heel erg happig op gezien Thailands abominabele reputatie als het gaat om de rechten van gevangenen. We herinneren ons allemaal nog het geval Bridget Jones tenslotte.

Intussen heeft een grote groep mondige burgers zich verenigd in een protest groep, geleid door de politieke oppostiepartij PAD. Zij eisen dat de regering aftreedt, er nieuwe verkiezingen komen en dat alle vriendjes van Thaksin daarvan worden uitgesloten. De regering negeert de nu al 3 maanden durende protesten volkomen, ze zijn immers democratisch gekozen, en de koning en het leger houden zich stil. Enkele weken geleden tartte het PAD hun geluk en bezetten actievoerders drie regeringsgebouwen, waaronder de staatstelevisie. Daarop begonnen ze hun eigen programmas uit te zenden, wat heeft geleid tot een enorme toename van het aantal protestanten. Ook dit werd genegeerd door de regering, voornamelijk omdat een bloedbad hun populariteit niet bepaald ten goede zal komen. Bovendien zijn ook veel mensen in de politie en het leger op handen van de oppositie.

Er was even sprake van een deadlock, maar toen kwam dus dat arrestatiebevel tegen Thaksin. Nou heeft die beste man, en de huidige regering met hem, nog wel wat medestanders. Die gingen zich vervolgens ook verenigen en nu zijn er dus twee grote groepen protestvoerders in Bangkok gelegerd. En met gelegerd moet je je iets heel letterlijks voorstellen. Die groep van de PAD telt nu iets van honderduizend mensen of zo en die wonen letterlijk op de Thaise variant van het Binnenhof. Dat liep dus mis en zo begonnen vorige week de eerste gevechten. Toen er doden vielen, moest de regering wel iets doen en werd de noodtoestand uitgeroepen. Een wassen neus, want die twee mensenmassa’s bleven gewoon op de been.  Een paar vliegvelden werden belegerd door actievoerders of afgesloten door de regering, da’s niet helemaal duidelijk. Veel toeristen kwamen vast te zitten en dat heeft weer geleid tot een negatief reisadvies in sommige landen.

Veel merk je er niet van in de rest van Thailand, zeker niet in de toeristische gebieden waar de Thaise entrepeneurs als de dood zijn hun klanten kwijt te raken. Alhoewel er gisteren een door de regering geleide demonstratie door Samui trok, zogenaamd om de koning te steunen maar de bedoeling was duidelijk. Nou ja, het zag er allemaal redelijk lief uit dus ik maak me geen zorgen. Mocht het misgaan, dan zal het ook zo’n vaart wel niet lopen. Het leger pleegt dan waarschijnlijk een coup en dat gaat hier altijd vrij vreedzaam. En ze hebben de steun van de overgrote meerderheid van de bevolking. Alleen voor de toch al moeizame Thaise economie is het een beetje naar. Er zijn al 70% aan boekingen geannuleerd. Sneu.

Overigens, Kesaya is voor de oppositie. Dus ik ook maar, dat is wel zo makkelijk 🙂

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s