Dagelijks archief: september 24, 2008

Zure Geert

Goed, ik ben een beetje laat op het feestje, maar ik las dat de idioten bij de PVV weer iets nieuws hadden gevonden om weldenkende mensen op de kast te jagen. Smeltende ijskappen ontkennen. Nou mag dat op zich, maar er werd een “argument” aangehaald waar ik altijd erg spontane jeuk van krijg: De zure regen bleek ook maar een hoax

Hee jij daar, sukkel, opletten! IJsberen en zo!

Hee jij daar, sukkel, opletten! IJsberen en zo!

Deze uitspraak getuigd van zo’n ongelovelijke, misplaatst arrogante onwetendheid dat ik er misselijk van word. Zoals wel vaker bij dat pseudo-liberale tuig van die salonpoedel. Enfin, voor iedereen die er nog in dreigt te trappen ook: zure regen was wel degelijk een heel groot probleem, alleen is het nou juist deels opgelost doordat er destijds zo hard aan de bel getrokken is. Filters in fabrieken, lagere normen voor uitstoot, betere katalysators: allemaal voortgevloeid uit wetgeving die is opgezet nadat zure regen op de agenda was gezet. Door een handvol wetenschappers die aanvankelijk tegen de bierkaai vochten. Bijzonder ironisch dat nou juist dit wordt aangehaald als argument tegen waakzaamheid voor milieuproblematiek …

Hier stuurt de PVV je in

Het is aan de andere kant ook waar dat het probleem zure regen destijds is aangedikt. Dat kwam deels doordat de wetenschapper die het op de voorgrond bracht, zijn bevindingen baseerde op een stuk Pools bos wat toevallig (of misschien ook niet?) buitensporig erg getroffen was. Andere bossen in Europa waren relatief beter af, bleek later, ook al was de toestand nog steeds zorgwekkend.
Maar belangrijker in het huidige licht is het feit dat er ook bewust werd aangedikt, om het benodigde politieke momentum op gang te krijgen. Zelfs als er achteraf maar 50% waar blijkt te zijn van de doemscenarios, dan is het nog steeds te billijken van het ergste uit te gaan en zo tijdig ingrijpen te garanderen.

Ik ben alleen bang dat dit allemaal iets te veel vergt van het denkvermogen van Gekke Geert en zijn trawanten. Alhoewel ik allang blij ben dat ze niet zeggen dat zure regen de schuld van de moslims is. Had zo gekund …

Oh ja, zure regen is natuurlijk alles behalve opgelost. Die potten waar ik het in een vorig stuk over had, die monstrueuze dingen die in het dorp van Kesaya worden gemaakt, blijken vroeger wel degelijk een nut te hebben gehad: regenwater opvangen om als drinkwater te gebruiken. Drie maal raden waarom dat sinds Kesaya’s kinderjaren niet meer kan, en die potten nu staan weg te rotten …

Advertenties

Holiday

Lekker hoor, op vakantie in eigen land. Zou ik vaker moeten doen. Heb vrij weinig meegemaakt op zich, en zeker geen narigheid (jammerrrrr Peet 😉 ). Dan moeten de foto’s maar voor zich spreken.

Allereerst de summer palace van koning IV of zo in Patchaburi. Niet heel bijzonder, ik zou zelfs willen zeggen dat die man voor een koning een beetje matig onderkomen heeft uitgezocht.

 

 

 

 

 

 

 

 

Wel heel veel apen, van het minder lieve soort. De eerste die aanviel heb ik nog met wat alpha gedrag weg kunnen jagen, de tweede was zo dik en onverstoorbaar dat ik mijn blikje Ice-Tea maar heb opgeofferd. Kesaya was toen al een wolkje stof aan de horizon 🙂

 
Het grootste stuk hebben we met de trein gereisd. Dat vond Kes wat minder, maar ik heb het 100 keer liever dan die rijdende vrieskisten die hier voor bussen moeten doorgaan.
Bovendien ben ik groot voorstander van rijstvelden met palmbomen tegen een helblauwe achtergrond. Laten ze die hier nou net hebben … Schitterend toch?

We hebben twee daagjes doorgevracht in de badplaats Hua Hin. Een soort Benidorm op zijn Thais. Veel gepensioneerden, veel Italiaanse restaurants en Duitse biertuinen. Maar wel een fantastisch strand. Waar zich daarentegen dan weer een ecologische ramp leek te hebben voltrokken. De hele kustlijn lag bezaaid met dooie beesten. Vissen, kwallen, krabben, vliegende mieren, reuze sprinkhanen. En een heel bizarre zeester.
De waarschijnlijke reden van het marine kerkhof is de enorme regenval van de laatste weken in Thailand. De rivieren hebben zoveel zoet water in de Golf van Thailand geloosd, dat het letterlijk verwaterd is met deze sterfte als gevolg. Geen idee of het klopt, we hoorden dit van een visser.

Op het strand heb ik me lekker laten gaan. Als een jongetje van acht dammetjes en kanaaltjes gegraven op de zandbank. Kan niet wachten tot Holland (Kesaya’s zoontje) over twee weken komt. Dan heb ik een legitieme reden om op het strand te spelen. Ja zeg nou zelf, is toch eigenlijk niet eerlijk? Al die kerels met kinderen kunnen lekker zandkastelen bouwen onder het mom van “Moet ik nou eenmaal doen als papa…” terwijl ze het hartstikke leuk vinden, en voor mij zou dat taboe zijn omdat een volwassen vent zoiets niet doet. Goed goed ik begrijp het: sociale conventies. Dan maar een stiefkind gebruiken, telt ook heb ik me laten vertellen.

 

 Tenslotte een nachttrein terug naar huis gepakt. Een lekkere chaos, voor een keertje wel weer eens leuk. Opgevouwen in een kleine capsule bovenin de coupe, licht de hele nacht aan, niet kunnen slapen omdat je niet weet waar je er precies uit moet, snurkende mensen, uren vertraging. Allemaal cool. Ga tenslotte terug naar Samui, voor mij verreweg het beste plekje in heel Thailand.

Oh ja, voor de mensen die het stuk over Pattaya al gelezen hebben: heb er nog een fotootje bijgeplaatst die ik jullie niet wilde onthouden. Geeft wel aan wat voor een plaats het is …