Het is maar een keer feest

Snif, Eelco is weer weg. Was wel erg gezellig, die drie weekjes met hem. Ter ere van hem een fotocollage van zijn laatste dagen op Samui.

Overdag hebben we het nog redelijk rustig aan gedaan. Kwam ook door de overvloedige regen. Eelco speelde een beetje gitaar (met sprongen vooruit gegaan trouwens die jongen), ik blogde wat. Toen de regen stopte, zijn we wat actievere dingen gaan doen. Zoals wat rotsen op het strand beklimmen.

eelco1eelco13

Zoveel sportiviteit vraagt om een avondje hard stappen natuurlijk. We hadden we afgesproken met Marco en zijn charmante vrouw Nit, vrienden van ons op het eiland. Marco is een erg mooi figuur; hij heeft een uitgebreide dierenkennis, vaart lekker rond met zijn eigen boot, werpt zich op als beschermheer van de roze dolfijn en is de trotse overlever van een pijnlijke ontmoeting met een steenvis. En hij weet een aardig feestje te bouwen, waarvan akte.

eelco2eelco3eelco10eelco11

Zoals jullie kunnen zien deed Eelco het goed bij de vrouwtjes deze avond. Maar hij was dan ook jarig die dag. Later heeft hij zijn winning mood nog eens flink uitgemunt door een plaatselijk secreet te verslaan op het groene laken. Zie hier een triomferende van Vliet.

eelco12eelco9

De volgende dag werd de onvermijdelijke kater op professionele wijze weggenegeerd, waarna een nieuw festijn volgde. Deze vond plaats in de Shark Bar, waar Kesaya en ik elkaar ontmoet hebben. Er was een feest ter ere van een ander festival waarin stelletjes elkaar trouw beloven of zoiets. Eelco heeft zijn geluk beproefd door een lucky balloon op te laten. Volgens Thais gebruik is een voorspoedige lancering een goed teken voor een florerend liefdesleven. Zoals jullie in onderstaand filmpje kunnen zien , zullen we hem dit jaar niet veel meer buiten de lakens aantreffen!

Hierna moest Kesaya slapen gaan wegens werk, wij gingen nog tot in de kleine uurtjes door. Dames met al te onzedelijke voorstellen werden onze hielen getoond. Op een gegeven moment vonden we onszelf terug op het strand. Een prachtig zonnetje brak inmiddels door.

– ‘Hee Eel, zullen we even gaan zwemmen?’
– ‘Maar natuurlijk Le, daar bij die vrolijk wapperende rode vlag?’
– ‘Top! Wie het laatste erin is, stemt Trots op Nederland!’
– ‘Dat doe jij sowieso al, ouwe salon-socialist!’

eelco6eelco7

Keileuk natuurlijk. Wat minder was onze terugkomst op land. Denk je je kleren veilig aan de rand van het strand te hebben gelegd, blijkt er een golf overheen te zijn geslagen. Alles nat en onder het zand. Nou ja, niet getreurd. Zompend en schurend de terugweg aanvaard in opperbeste stemming. Die was de volgende ochtend wel weer weg, maar daar heb je weer luxueuze spa’s voor.

En nu is ie dus weer weg. Stil zo. Beetje weemoedig word je ervan … Het ga je goed, gozert!

hof-kijkt-toe

Advertenties

5 Reacties op “Het is maar een keer feest

  1. lachen, hoor. jullie hebben je wel vermaakt zo te zien.

  2. Snif, word er ook helemaal weemoedig gehad. Maar….we hebben een top vakantie gehad!

  3. Die laatste foto!
    BRILLIANT!
    kan op kantoor het filmpje neit zien, doe ik straks thuis wel.

    We missen je leon!

  4. De Shark Bar! Over weemoed gesproken..

  5. Aardig hoor, dankjewel. Mijn vrouw en ik willen het nog eens overdoen met een feestje bij ons thuis in Lamai. Jullie, Anke ook, zijn uitgenodigd op de verjaardag van Nid. 21 Novemer des avonds, komen jullie ?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s