Spiritualized

Vandaag besefte ik me dat ik het spirituele aspect van Thailand een beetje onderbelicht heb gelaten. Nou ben ik niet bepaald de meest spirituele persoon op deze aardbol, maar toch hield het me af en toe wel een beetje bezig. Een Boedhistisch vriendinnetje helpt daarbij natuurlijk. Vandaar vandaag wat losse flarden uit het geestenrijk.

spirit-housesOp deze foto zien jullie zogenaamde spirit houses. Die staan hier bij bijna elk huis en gebouw. Ze worden opgericht ter ere van de geesten die rond hun voormalige huizen zwerven. Goede geesten hoor, maar voor de zekerheid houden de Thai ze te vriend door wat wierook voor ze te branden. Af en toe krijgen de geesten water, eten of zelfs sigaretten toegestopt. Als er ergens veel mensen zijn omgekomen, zoals bij de wegwerkzaamheden aan de hoofdweg bij ons huis (rotsen + dynamiet + onkunde = auw), dan staan er heel veel spirit huisjes. Voorbijgaande automobilisten en scooterrijders toeteren dan in het voorbijgaan uit respect.
Ons huis heeft geen spirit house voor de deur. In plaats daarvan had Kesaya na de verhuizing wat bij de boom voor ons huis geofferd. Om de geesten gunstig te stemmen. Is blijkbaar gelukt; alles gaat van een leien dakje hier. Wel maf hoor, ik geloof ik er echt niet in, terwijl het hier zo vanzelfsprekend is …

Dan de Boedha beelden. Alhoewel Boedha geen God is en niet als zodanig wordt vereerd, zijn er wel overal beelden van te vinden. In tempels, bij mensen thuis, zomaar op straat … Wat bizarder zijn de Boedha’s die soms in het midden van nergens opduiken. Met Eelco en Kesaya op vakantie reden we door een afgelegen bos, en dan zie je opeens dit:

boedha-big

boedha-in-mouth1Let op dat leeuwe/drakeding rechts. Ik zei toch dat je Boedha beelden overal kan vinden? Even ingezoomd:
En dan heb je nog de grotten die volgestouwd zijn met Boedha beelden. boedha-cave1De meest bizarre die ik heb gezien was in Myanmar, waar letterlijk duizenden beelden, van maatje lucifer tot olifant, stonden opgesteld. Die in Laos was iets minder indrukwekkend maar nog steeds mooi. De mysterieuze sfeer in zo’n grot is helaas moeilijk op de foto vast te leggen. Toch maar geprobeerd.

Dit herinnert me eraan dat ik nog steeds moet vertellen over de tempel van de gemummieficeerde monnik. Dat is een beetje luguber verhaal. Zo’n 30 jaar geleden woonde er hier op Samui een monnik die heel ver was. mummieDat wil zeggen, een end opgeschoten in de Circle of Life. Dicht bij Nirvana. Hij besloot niet op een normale manier te sterven, maar zijn lichaam als relikwie te bewaren. Hoe? Door 4 liter zeewater naar binnen te gieten. Daar schijn je een hele pijnlijke dood van te sterven, maar je lichaam blijft (tijdelijk) geconserveerd. Zijn vrienden hebben de rest gedaan, en nu is hij een plaatselijke heilige.
Vreemd verhaal, maar in elk geval kan je de mummie hier in een tempel bezoeken. Heb ik destijds met Bhuvanesh gedaan. En er zelfs een ritueeltje uitgevoerd. Je moet dan in kleermakerszit voor de monnik plaatsnemen, een vraag in gedachten nemen en dan een koker met losse stokjes schudden tot er eentje uitvalt. hof-in-ritualOp het stokje staat een nummer dat correspondeert met een briefje dat je in een kast ernaast kan vinden. Op het briefje staat dan vervolgens antwoord op je vraag (mits je karma natuurlijk in orde is, maar hee, ik ben zo’n softie die slakken naar de overkant van de weg escorteert). De vraag ga ik jullie niet vertellen, maar het antwoord bevredigde me uitermate: onderneem niets, maak geen plannen, laat alles zijn beloop en al je wensen zullen uitkomen. Dat laat de Hof zich geen twee keer zeggen natuurlijk! Zeker niet door een enge mummie met een zonnebril op!

big-boedha-samuiTenslotte hebben we vandaag nog een tempelbezoekje gedaan. Ik kreeg er helemaal flashbacks van: op zondag met het gezin naar de kerk en daarna een stukje lopen. Alleen draaiden wij het om. We hebben eerst heerlijk over het strand gelopen tot we bij de ‘Big Boedha’ kwamen. Het grootste beeld op Samui, opgericht op een schiereilandje vlak voor de kust. Erg indrukwekkend. Beetje wierook branden, beetje respect tonen, beetje naar zingende monniken luisteren. thai-fairy-tale Naast de tempel was iets aparts te zien: de uitbeelding van een Thais sprookje. Die gaat over een reuzin die achter een knappe prins aanzit, maar nul op het rekest krijgt. Sterker nog: hij houdt haar af door haar letterlijk dood te fluiten. Mag ik van Kesaya niet om lachen. Doe ik toch.

Op zich mooie filosofie hoor, dat Boedhisme. Ik snap er alleen nog erg weinig van. Wat wel aanspreekt is dat je als Boedhist niet echt een God volgt, of een profeet. Het is heel erg op jezelf gericht. Het poogt geen antwoorden op de grote vragen van het leven te geven, maar je te laten zien hoe je het beste je leven in relatie met anderen kan doorbrengen. Hier omzeilen ze in mijn ogen een valkuil waar andere religies knalhard ingevallen zijn. En de basisgedachte is fantastisch: doe wat je wilt, zolang je anderen niets aandoet. Dan komt het allemaal wel goed. Het kan alleen een leventje of 50 duren …

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s