Hof heeft hoop!

Eindelijk, eindelijk, EINDELIJK een keertje een beetje goed nieuws!  Ik was naar het internetcafe gekomen om een post te schrijven over de dingen die wel goed gaan in de wereld (Healthcare in de VS, val van het CDA in de peilingen, Ajax weer terug in de titelrace), zodat ik mijn belofte kon waarmaken om weer eens wat positiefs te schrijven. Wat blijkt: dat hoeft niet meer! Obama, Balkellende en Martin Jol kunnen even wachten, want ik heb zojuist eindelijk een antwoord gekregen van de Engelse ambassade.

We waren maar wat nerveus over dat antwoord. Ondanks dat we er elke dag over gebeld en gemaild hadden, wilden we ergens helemaal niet weten wat het antwoord zou zijn. Wat doe je immers als ze hun poot stijf houden en botweg zeggen: “Jammer dan, je zoekt het maar uit!”? Kesaya was vandaag zelfs zo zenuwachtig dat toen ze ons traditionele aansporingtelefoontje pleegde naar Caroline (direct de visum afdeling bellen mag namelijk niet meer) en ze per ongeluk iemand van diezelfde visum afdeling aan de lijn kreeg, ze prompt weer ophing. Ik kon het me wel voorstellen van de arme schat, maar toen zonk de moed me echt in de sandalen. We besloten dat Kesaya maar gewoon een heel nieuw visum zou moeten aanvragen en dat ik alleen terug naar London zou reizen. Micah zou dan afhankelijk van het inentingenschema met mij meegaan of bij zijn moeder blijven. Kutoplossing, maar we wisten even niets anders. De ambassade leek ons gewoon te gijzelen in hun stoicijnse stilte-bombardement.

Maar nu dus! Ik heb net een email ontvangen waarin de visum afdeling excuses aanbiedt voor wat er gebeurd is, en ons sommeert direct een nieuwe visumaanvraag te doen. Die zal dan vervolgens in een spoedtraject worden behandeld, dus met voorkeur. Zolang we maar kunnen bewijzen dat we al in London wonen. Laten we dat nou toevallig nog kunnen ook! Jajaja, jullie mogen de Hof maar een rare kerel vinden soms, en zeker als jullie horen dat ie met een gasrekening in zijn koffer op vakantie gaat, maar ja: soms bedriegt je voorgevoel je niet. Leve de gasrekening!
(Voor wie mijn cynisme op dit punt ontgaat: lees mijn relaas Idioten, onder het kopje “2. Going to the Doctor for Dummies”).

Dus ja. Mooi. Progressie! We zijn er nog niet natuurlijk. Normaal duurt die visumaanvraag 6 weken, met zo’n spoedtraject zal het nu ook niet opeens twee dagen worden. En we moeten nog een vlucht zien te krijgen. Onze vliegtuigmaatschappij zat voor heel Maart vol zeiden ze. Maar we houden goede hoop: wie weet komen er plekjes vrij. Cynicusmode weer aan: er zijn vast nog wel meer stumperds het slachtoffer geworden van de achterlijkheid van de hedendaagse visum procedures.
En dat brengt me bij mijn laatste punt vandaag. Als ik oudere expats mag geloven, was het tot de jaren 80 veel soepeler en beter geregeld met visa en paspoorten. Je kon veel vrijer de wereld over reizen, je ergens vestigen en je gezin meenemen. Dat dat allemaal veranderd is, is toch in de eerste plaats te danken aan de rechts-populistische randdebielen die het politieke debat hebben gekaapt. Dus mocht je gevoelig zijn voor dergelijke praat, denk dan als je straks in het stemhokje staat nog even terug aan ons geval. Ik denk ik zeg het maar even …

Advertenties

Een Reactie op “Hof heeft hoop!

  1. Klinkt als weer een sprankje hoop aan de horizon. Mocht je zondagavond in Bangkok zijn….afscheidsbiertje? Succes in ieder geval!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s