Gelukkig kan het altijd nog erger

Voor iedereen die dacht “Kom, ik ga eens op Hof zijn blog kijken, want nu moet er toch eindelijk eens een keertje goed nieuws op staan”, heb ik een teleurstellende mededeling. Het is allemaal alleen nog maar erger geworden. Alleen gaan we onze martelgang nu in Thailand voortzetten, dat dan weer wel.

We waren nog bezig om Fransjes visa alsnog geregeld te krijgen, met de hulp van de Thaise ambassade en de overredingskracht van onze sponsor, toen mijn GM aan de noodrem trok. Hoe zat het eigenlijk met de visa voor Kesaya en Micah? Nou ja, die zijn geregeld toch? Volgens onze PRO (Personal Registration Officer, de man die al dat soort zaken regelt) is dat allemaal klaar, we hoeven alleen nog een medische keuring te doen en daar hebben we 2 maanden de tijd voor. Op 1 september had hij de verblijfsvergunningen voor hen beiden laten tekenen. Ja dat wel. Alleen had ie ze ook nog moeten laten stempelen. En dan had gemoeten, want nu zijn ze slechts geldig als entry permits, waarmee je het land kan binnenkomen, en niet verblijven. En nu? Nu moeten ze het land uit. Het is niet anders. Plus een boete van een kleine 1000 euro. En het bedrijf dat Kesayas visum heeft geregeld is nu geblokt voor verder zaken doen. Heel schappelijk allemaal. En dus zitten we morgenochtend op het vliegtuig naar Bangkok.

Of we terugkeren? Dat is nog maar de vraag. Zelfs al zou ik willen, ik weet niet of ze capabel genoeg zijn dit ooit nog voor elkaar krijgen. Ik heb aangedrongen op het ontslag van die PRO, je hebt namelijk niet zoveel aan een kerel die nauwelijks Engels spreekt en dat blijkt, maar volgens mijn GM is het zijn schuld niet. Hij had alleen maar niet begrepen dat Kesaya en Micah al hier in het land zijn. Tuurlijk, nadat hij al 4 maanden hiermee bezig was, persoonlijk hun entree visa op het vliegveld had afgeleverd, nadat hem de situatie zevenhondervierenennegentig keer door verschillende personen was uitgelegd, nadat hij me herhaaldelijk had gerust gesteld dat alles nu dan eindelijk geregeld was wat hen betreft, nadat ik hem notabene had gevraagd of ze met de huidige documenten het land ook UIT mochten vliegen, wist meneer nog steeds niet dat ze ook daadwerkelijk hier zijn. Maar goed, misschien zijn schuld ook niet. Niet zijn fout dat mijn prachtige bedrijf iemand met zo’n potentieel belangrijke functie voor een appel en ei wil aanhouden ondanks dat ie geen Engels kan. En de GM zelf? Die was in de veronderstelling dat ik elke paar weken met Micah op en neer naar het buitenland vloog. Tuuuuurlijk!

Ellendig allemaal. Nou ja, een lichtpuntje: morgen om deze tijd zijn we weer in de beschaafde wereld. We gaan Fransje opzoeken, die zal wel heel blij zijn. En wie weet, laten we moed houden, er is een kans dat we met hem terug kunnen vliegen. Zo niet dan weet ik het ook niet meer. Ironisch genoeg komen volgende week eindelijk onze vertraagde spullen uit Engeland aan. En die moet ik persoonlijk in ontvangst nemen. Nou ja, een weekje op de stoep kan geen kwaad, het regent hier toch nooit. Ik weet niet eens meer hoe dat eruit ziet. Zie je, er zijn best goede dingen te melden over dit land!

Advertenties

Een Reactie op “Gelukkig kan het altijd nog erger

  1. Hallo zeg, jij en buracratische regels… Het gaat zelfs fout als iemand anders het regelt. hoe kan dit zeg??!
    Goeie reis morgen en SUCCES!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s