Categorie archief: Politiek

Hof heeft hoop!

Eindelijk, eindelijk, EINDELIJK een keertje een beetje goed nieuws!  Ik was naar het internetcafe gekomen om een post te schrijven over de dingen die wel goed gaan in de wereld (Healthcare in de VS, val van het CDA in de peilingen, Ajax weer terug in de titelrace), zodat ik mijn belofte kon waarmaken om weer eens wat positiefs te schrijven. Wat blijkt: dat hoeft niet meer! Obama, Balkellende en Martin Jol kunnen even wachten, want ik heb zojuist eindelijk een antwoord gekregen van de Engelse ambassade.

We waren maar wat nerveus over dat antwoord. Ondanks dat we er elke dag over gebeld en gemaild hadden, wilden we ergens helemaal niet weten wat het antwoord zou zijn. Wat doe je immers als ze hun poot stijf houden en botweg zeggen: “Jammer dan, je zoekt het maar uit!”? Kesaya was vandaag zelfs zo zenuwachtig dat toen ze ons traditionele aansporingtelefoontje pleegde naar Caroline (direct de visum afdeling bellen mag namelijk niet meer) en ze per ongeluk iemand van diezelfde visum afdeling aan de lijn kreeg, ze prompt weer ophing. Ik kon het me wel voorstellen van de arme schat, maar toen zonk de moed me echt in de sandalen. We besloten dat Kesaya maar gewoon een heel nieuw visum zou moeten aanvragen en dat ik alleen terug naar London zou reizen. Micah zou dan afhankelijk van het inentingenschema met mij meegaan of bij zijn moeder blijven. Kutoplossing, maar we wisten even niets anders. De ambassade leek ons gewoon te gijzelen in hun stoicijnse stilte-bombardement.

Maar nu dus! Ik heb net een email ontvangen waarin de visum afdeling excuses aanbiedt voor wat er gebeurd is, en ons sommeert direct een nieuwe visumaanvraag te doen. Die zal dan vervolgens in een spoedtraject worden behandeld, dus met voorkeur. Zolang we maar kunnen bewijzen dat we al in London wonen. Laten we dat nou toevallig nog kunnen ook! Jajaja, jullie mogen de Hof maar een rare kerel vinden soms, en zeker als jullie horen dat ie met een gasrekening in zijn koffer op vakantie gaat, maar ja: soms bedriegt je voorgevoel je niet. Leve de gasrekening!
(Voor wie mijn cynisme op dit punt ontgaat: lees mijn relaas Idioten, onder het kopje “2. Going to the Doctor for Dummies”).

Dus ja. Mooi. Progressie! We zijn er nog niet natuurlijk. Normaal duurt die visumaanvraag 6 weken, met zo’n spoedtraject zal het nu ook niet opeens twee dagen worden. En we moeten nog een vlucht zien te krijgen. Onze vliegtuigmaatschappij zat voor heel Maart vol zeiden ze. Maar we houden goede hoop: wie weet komen er plekjes vrij. Cynicusmode weer aan: er zijn vast nog wel meer stumperds het slachtoffer geworden van de achterlijkheid van de hedendaagse visum procedures.
En dat brengt me bij mijn laatste punt vandaag. Als ik oudere expats mag geloven, was het tot de jaren 80 veel soepeler en beter geregeld met visa en paspoorten. Je kon veel vrijer de wereld over reizen, je ergens vestigen en je gezin meenemen. Dat dat allemaal veranderd is, is toch in de eerste plaats te danken aan de rechts-populistische randdebielen die het politieke debat hebben gekaapt. Dus mocht je gevoelig zijn voor dergelijke praat, denk dan als je straks in het stemhokje staat nog even terug aan ons geval. Ik denk ik zeg het maar even …

Zo is het vast gegaan

“… Hallo? … met Rasmusen …”
“Halloooo Anders! Met Maxime!”
“Euh wie? Maxim het mannenblad? Sorry ik doe op dit moment geen interviews.”
“Nee hahahahaha. Altijd grappen maken die Anders. Dit is Maxime, vanuit Nederland. Maxime Verhagen! ”
“Oh … oh wacht, ja natuurlijk. Okee. Eh, wat is er?”
“Nou, ik heb goed nieuws voor je makker. Wij blijven in Afghanistan! Wij wel! Zo zijn we, de Hollanders.”
“Oh okay. Nou, euh dat is goed nieuws zullen we maar zeggen. Maar is dit niet wat vroeg? Los van het feit dat het nu 3 uur in de nacht is, …”
“Ja, ik dacht: die Anders wil vast weten hoe de vlag erbij hangt. Dus ik denk, kom ik laat hem niet langer in spanning!”
“Oh. Dat wordt gewaardeerd Maxime, maar euh … jullie hoeven nog niet toe te zeggen bedoel ik eigenlijk. Ik had eigenlijk begrepen dat er nog niets zeker was bij jullie …”
“Nee nee, alles is zeker. Geen probleem. Hahahaha stel je voor.”
“Hadden jullie dan geen afspraak met jullie coalitiepartijen? Er zou toch eerst naar andere opties worden gekeken voor het verlengen van de missie zou worden toegezegd?”
“Neee … ja … nee kijk, dat ZOUDEN we inderdaad bespreken. Maar de ministerraad beslist, en die willen allemaal dolgraag blijven. Ook die van die andere partijen. Dus eh … ja, wij blijven dus!”
“Oh. Nou mooi dan. Ik zal er voor de zekerheid een brief over sturen. Dag Maxime.”
“Hahaha dat hoeft niet hoor Anders, we kunnen … oh. Opgehangen. Nou ja, druk natuurlijk die man. Pomtiedomtiedom.”

“Hallo, hier met Maxime.”
“Ja Maxime, hier met Anders Rasmusen. Zeg, wat is dat nou, ik krijg net te horen dat …”
“Hallooooo Anders! Wat leuk dat je belt! Alles goed?”
“Jaja alles goed, maar ik hoor dus net dat er in jullie regering …”
“Jajaja alles in orde hier. Iedereen akkoord. Geen probleem. Hahahaha. Anders nog iets, Anders?”
“Nee, wacht even. Ik begrijp dat er helemaal geen akkoord is. Jullie zouden eerst alles met jullie coalitiegenoten bespreken en dan pas beslissen. Ik hoor dat de leider van een van hun, ene Wouter Wood, niet helemaal blij hiermee is.”
“Ach ja, die Wouter, dat is een beetje een grappenmaker. Hahahaha. Meent ie allemaal niet zo. En we gaan heus nog wel praten. Maar blijven doen we! Weet je wat! We sturen er zelfs nog wat soldaten bij. 10,000. Is dat genoeg denk je?”
“Pardon? Lijkt je dat verstandig Maxime? Dat kan je me toch zomaar niet over Skype beloven? Hebben jullie wel 10,000 soldaten in dat landje van jullie?”
“Jajaja hebben we wel. Anders sturen we wel wat kutmarokkaantjes met taakstraf. Daar hebben we er toch al genoeg van. Hahaha het mes snijdt aan twee kanten, zoals we dat hier zeggen.”
“Mhhhh … maar euh die Wouter dan? Die zegt dat in de vorige verkiezingsperiode was afgesproken dat jullie niet zomaar zouden verlengen?”
“Die Wouter toch. Hahaha vergeef hem hij is soms wat naief. Dat was net na een verkiezingsperiode. Iedereen weet toch dat je je niet aan afspraken gemaakt in verkiezingstijd hoeft te houden? En in zo’n twee jaar daarna? Hahaha daar trapt ie elke keer weer in, die domoor. Verder is het een aardige man hoor.”
“Er zijn dus geen interne problemen? Jullie kunnen er nog even over denken hoor, geen probleem.”
“Nee nee hoeft allemaal niet, dank je wel. Geen interne problemen, zeker niet met Wouter. Nee onze coalitie is als een huwelijk! Stabiel als een rots!”
“Mhhh nou ja jullie doen maar. Maar jullie blijven dus zeker?”
“Nee ja ab-so-luut. Voldongen feit. Beschouw het als al gebeurd.”
“Goed. Dag Maxime. En oh ja, volgende keer niet meer in de nacht bellen he?”
“Nee hoor Anders, ik zal … Oh. Zeker weer druk.”

“Dit is het antwoordapparaat van Maxime Verhagen. Als U van de NAVO belt, ik ben momenteel niet …”
“Lul niet Maxime! Ik weet dat je er bent. Ik hoor je door de hoorn snuiven!”
“Hal … hallo Anders! Wat een verrassing! Ik kom net binnen, wat …”
“Wat is er daar in Godsnaam bij jullie aan de hand? Jullie hadden toch afspraken gemaakt? Nu lijkt het alsof die hele coalitie van jullie op omvallen staat. Lekker stabiel huwelijk!”
“Oh nou … dat lijkt maar zo hoor. Hahahaha. Gewoon wat partijpolitiek. Intern staan alle neuzen dezelfde kant op. Dat van die 10,000 marokkaantjes kan ik misschien toch niet helemaal beloven, maar verder no problemos!”
“Maxime lul niet! Het staat in alle kranten bij jullie, en het komt zelfs op BBC World News. Normaal komt julie land alleen op TV als het overstroomt! Er is duidelijk geen enkel akkoord! Wat gaan jullie hier aan doen?”
“Maar we hebben al wat gedaan! Wouter mag van ons niet meer in het openbaar voorrekenen dat er geen kamermeerderheid voor het besluit is.”
“Huh? Wat heeft dat nou voor zin? Iedereen daar kan toch zelf ook narekenen dat dat niet zo is? Daar hebben ze hem toch niet voor nodig?”
“Hahahaha nee hoor dat kunnen er maar weinig. Daar heeft 30 jaar beleid van onze partij wel zorg voor gedragen.”
“En dan nu? Jullie coalitiegenoten moeten toch duidelijkheid hebben zou ik denken. Wat ga je tegen hen zeggen?”
“Oh maak je zorgen Anders. Ik ken Wouter, die is voor rede vatbar. Ik zeg hem gewoon dat er nog niets besloten is en dat we dus niets hoeven te bespreken nu.”
“Ehrm … MAxime, ik weet niet hoe jullie daarover denken, maar bij mij heet dat liegen.”
“Nee nee dat is niet liegen. Dat mogen wij Christenen niet he, dus kan het nooit liegen zijn natuurlijk. Dat is logisch. Hahahaha. Die anders. Liegen. Hahahaha.”
“Mhh ik ben allerminst overtuigd. Vertel die Wouter de waarheid en spreek het dan nog eens goed uit. Een crisis bij een bondgenoot is het laatste wat we nu willen. Dag Maxime!”
“Da … dag And … Ohhhhh. Mmh … misschien moet ik voor de zekerheid even gaan biechten. Kan het nog? Ja, nog net voor zessen. Mooi. Pomtiedomtiedom…”

“Met Anders Rasmussen.”
“Anders, met Maxime hier! Je gelooft het niet, maar weet je wat die ongelovelijke huichelende arbeider van een Wouter nou heeft gedaan? HIJ HEEF HET VERTELD!”
“Wat verteld?”
“Hij heeft aan iedereen verteld dat we ons niet aan de afspraken hebben gehouden. Terwijl we nog wel ZO hadden afgesproken dat hij dat niet zou doen. Gemeen he? Zo zie je maar, Anders, met wie we hier moeten werken. Geen moraal, die socialisten! Bah. Maar die troepen krijg je toch hoor. Al kom ik ze persoonlijk brengen. Zeg, moeten het perse soldaten of marokkanen zijn? We hebben ook nog wel een paar honderd enthousiaste Molukkers in de aanbieding. Die zijn erg ervaren in het bevechten van militante moslims. Anders? Anders? ANDERS???”

De satire voorbij

Kennen jullie Sarah Palin nog? De anti-Hof? Gods’s geschenk aan komedianten de wereld over? Lachen was dat he? Een onuitputtelijke bron van vermaak, oeverloos ook, voor een ieder die het fijnere absurdisme in de Amerikaanse politiek weet te waarderen.

Welnu, er is slecht nieuws. Het is uit met de pret. Sarah heeft een meesterzet gedaan: ze heeft zichzelf boven alle spot weten te verheffen. Ze is de satire voorbij. Niemand ter wereld, geen columnist, stand-up komiek, politiek commentator, geen Saturday Night Live, Hans Teeuwen, PZ Myers, wie dan ook, kan ooit iets lachwekkenders verzinnen dan wat ze zichzelf nu heeft aangedaan.

En wat is dat dan wel? Ze heeft een interview gegeven. Blijkbaar een heeeeel moeilijk interview. Want ze kon het niet helemaal zonder hulp af. Als een kind uit groep drie schreef ze daarom wat trefwoorden op haar handpalm zodat ze af en toe even kon spieken. Echt, je zou dit al niet geloven, maar het wordt erger. Wat waren die trefwoorden namelijk dan wel? Het waren er 6. Of eigenlijk waren het 3 begrippen. Welke 3 prangende vraagstukken waren voor Sarah zo belangrijk dat ze ze absoluut niet kon vergeten? Hier komen ze (vertaald uit het Republikeins)):

Energie

Budget Belastingverlaging

Amerikaanse moed erin houden

What the fuck! En dan ook nog een woord doorstrepen! Dit is toch alle waanzin ver, ver voorbij? Ik stel me voor dat ik een lezing moet houden op een congres. Ik ga een lastig praatje houden voor een gehoor van olie- en gas consultants, en ik schrijf op mijn hand: Boortorens, Water Golven en Rekenen. Zo, dat zal ze even goed bezighouden, die mannen van BP en Shell!

Maar het wordt nog mooier. Op het Amerikaanse internet zijn de Republikeinen al uitvluchten aan het verzinnen om dit debacle goed te praten. Of ze het zelf nou geloven of niet, daar komen we denk ik nooit achter. Je kan dergelijke lui immers per definitie niet overschatten. Maar als ze dan de volgende dingen gaan roepen, dan vrees ik toch het ergste. Hier kan geen satire meer tegenop.

I’m impressed. 45 minutes with 6—1 word cues…..amazing

Draconisch?

Zo, eens kijken of ik een leuk discussietje kan opwekken. Het onderwerp klinkt misschien saai, maar is in principe controversieel: plastic tasjes.

plasticbagwasteIn Azie heb ik me regelmatig geergerd aan de zinloze overdaad aan plastic tasjes. Bij elk product wat je koopt, ook al is het 1 snijboon, krijg je een plastic tasje mee. Zelfs als je zelf een draagtas bij je hebt en die op de counter legt, wordt nog steeds vrijwel elk product in een tasje gefrommeld. Als je zegt geen tasje nodig te hebben, wordt er soms met onbegrip gereageerd. Een enkele keer leek de verkoper in kwestie zich zelfs beledigd te voelen, aangezien ik zijn service weigerde.

Het klinkt pietluttig, maar er is natuurlijk heel veel tegen die krengen op te werpen. Het kost meer tijd aan de counter, met langere wachttijden als gevolg. Je huis slibt langzaam dicht met al die nutteloze tasjes. Het kost de verkoper geld. Maar het belangrijkste is natuurlijk duurzaamheid. Vplastic-bird3rijwel alle zakjes komen in het milieu terecht en zijn zo onafbreekbaar als de pest. Plus het feit dat plastic voor een deel uit olie wordt bereid, en laten we daar niet al te veel meer van hebben. Redenen genoeg dus om wat minder lichtzinnig met die dingen om te gaan. Helaas dat werkt in Azie (en eigenlijk in de rest van de wereld) niet zo. De meerderheid van de mensen stelt nou eenmaal hun eigen gemak boven algemeen goed. Tegen gemakzucht en egoisme valt niet op te redeneren.

garbage-in-maldives-001Intussen begint Azie op sommige plekken dicht te slibben. Notoire voorbeelden zijn het vuileiland in de Maldiven en de verstikte rivieren in China. Maar natuurlijk spant ubervervuiler India weer de kroon. Rond Delhi is zwervend plastic zo’n probleem geworden, dat de overheid heeft besloten tot een draconische maatregel. Hou je vast. Iemand die een plastic tasje meegeeft aan een klant, krijgt tot 5 jaar lang gevangenisstraf. Je leest dit goed: 5 jaar de cel in voor 1 lullig plastic tasje. Als je als klant er een aanneemt, krijg je een boete van ongeveer 1400 euro.

Ik zelf vind dit eigenlijk prima. Laat de mensen maar eens met hun neus op de feiten worden gedrukt. Afgelopen met die instelling van als ik het makkelijk vind moet het kunnen. Mensen zijn nou eenmaal zelf te dom om rekening te houden met een groter goed, en al helemaal niet op de langere termijn. Dan moeten we het maar anders duidelijk maken.
Dus India: goed gedaan! Hopelijk volgt de rest van de wereld. Bangladesh and Rwanda hebben ook al een verbod. Zo moeilijk moet het verdorie toch niet zijn om gewoon je eigen draagtas mee te nemen? Maar ik kan me voorstellen dat mensen de Indiase maatregel absurd vinden. Prima, laat ze dat vooral uiteenzetten. Mijn comment box staat voor ze open.

Ode to no-one

That no-one being george w bush. Because honour where honour is due.

“Corrupt, you corrupt,
and Bring corruption to all that you touch.

Hold, you’ll behold,
And be holden for all that you’ve done.

Spell, cast a spell,
Cast a spell on the country you run.

And risk, you will risk,
You will risk all their lives and their souls.

And burn, you will burn,
You will burn in hell, yeah you’ll burn in hell.
You’ll burn in hell, yeah you’ll burn in hell for your sins.

Ooohhh.
Our freedom’s consuming itself,
What we’ve become is contrary to what we want
Take a bow.

Death, you bring death and destruction to all that you touch.

Pay, you must pay
You must pay for your crimes against the earth.

Hex, feed the hex
Feed the hex on the country you love

And Beg, you will beg
You will beg for their lives and their souls.

Yeah,
Burn, you will burn,
You will burn in hell, yeah you’ll burn in hell,
You’ll burn in hell, yeah you’ll burn in hell,
Burn in hell, yeah you’ll burn in hell for your sins.

So long and fuck you, mysogenic cunt.

(Lyrics from Take a bow, Muse)

Now THAT is a good column!

In my previous post I mentioned an article I read in the Daily Mirror. The daily that flies in the face of all things good about logic, reason and evidence. I found so much wrong with this despicable, miserable attempt of a newspaper, I could fill half of the internet with my annoyances. But I won’t. Why spend time on such worthless drivel, when one could also present one of the best columns ever published. In the Guardian, by a guy called TA Frank. Judge for yourself.

“No one thought Al Gore would be a loveable president, but, after eight years in the White House, he has gotten truly tiresome. The droning voice, the purchase of an eco-friendly robot dog, the campaign for carbon-free diamonds – all these things were hard to take, and he has been way too smug about reversing global warming. I think we’ve gone too far in the opposite direction, especially in light of the glacier that recently crushed Wasilla.

I think I started to dislike Gore when he stirred up a media storm after the Feds broke up the terrorist ring conspiring to fly airplanes into buildings back in 2001. He could have let it pass quietly, as Bill Clinton did with the millennium plot arrests in 2000. Instead, Gore held a press conference to milk it for political gain and scare us into a 15 cent per gallon gas tax. But who can afford to pay over a dollar and a half per gallon? No wonder we’re resorting to electric cars these days.

And why did he pressure the universally admired Fed chairman Alan Greenspan to step down early in 2002? Replacing him with that old warhorse Paul Volcker was a nasty surprise, especially when Volcker choked off a promising housing boom in 2002 and imposed old, outdated regulations on lenders. Some properties lost as much as 8% of their value that year. Now housing prices are rising really slowly, and GDP barely grew by 3% this year.

To be sure, Gore did accomplish some good things in foreign policy. The Middle East is definitely better off now that Israel and Palestine are separate states. It was clever to transfer the most diehard West Bank settlers to the Gore Biosphere in North Dakota. But in Iraq, even after the demise of Saddam from virulent salmonella, Qusay has proved to be no more agreeable than his father, and Uday is simply out of control. (Grinding up the players of the national football team and roasting the remains on a stadium-sized spit was the nadir of his coaching.) When a group of foreign-policy luminaries – from Bill Kristol to Paul Wolfowitz and Kenneth Pollack – urged Gore to invade Iraq and remake the entire Middle East, the president didn’t even listen. That’s rude.

Then, of course, there were the countless scandals and ethics problems. Recall that in 2003 a department of justice official failed to report receiving a bottle of Bordeaux wine from the French government, even though experts agree that its value would be in excess of the amount permitted as a gift. Then there was the case of politicising federal agencies, when Gore officials were accused of changing the wording in a report on global warming to say that it was a “severe” rather than a “serious” threat. The Republicans held hearings on that for weeks.

Of course, the biggest disappointment was Gore’s failure to handle Hurricane Katrina properly. Not only did the massive evacuation of New Orleans prove a costly and time-consuming overreaction, since the levees – fortified in 2003 – held up fine. The emergency management agency also took over 24 hours to set up trailers for evacuees along the Gulf Coast, leaving them without government housing assistance for a full day. And Gore’s decision to single-handedly venture into a flattened house in Mississippi and free a trapped two-year-old showed him to be an irresponsible showboat. Sure, President Gore knows CPR, hears like a German shepherd, and has the strength of 10 men – but we didn’t need to see it.

All in all, the Gore combination of psychodrama and condescension won’t be missed. It’s also time for the Democrat stranglehold on power to end. What we need now is a bit of adult behaviour: a Dick Cheney presidency won’t be eventful, but at least it will be calm.”

Four days and counting down …

In four days the world will finally emerge from one of its darkest eras: the presidency of george w bush, easily the worst, dumbest, most dishonest and hypocrit leader of a democratic state ever. Not to say that things will go better immediately, there is a lot of work to do on the smoking ruins that the idiot has left behind. But at least we know that he will fuck off and never return. That alone warrants a much more positive outlook on the future.

Now I don’t know what’s worse. Hardcore bush fans denying that the asshole did such a bad job after all, either out of complete ignorance or utter dishonesty, or reporters claiming the same thing, under the false pretense of  what they consider to be a necessary balance in opinion. A particular wry example I found in the Daily Mail, presumably as good as conservative media get in the UK.  (Don’t get me started …)
The journalist in question tried to make the case that bush is not the stupid, illiterate person almost everybody holds him for. Under the heading “So did we misunderestimate him?”, being only the sixteenth article I saw this week with this very same title, she argues that he is not just less stupid then we think, no, he actually is highly intelligent. Her evidence for this bold claim? She started with the following anecdote.
While personally interviewing him on his private jet, she found him quite charming and complimented him for that. His reply was that he thought she was the nicest British person on board. When she replied “Of course, I am the only one here” he sniggered long and loud because he apparently got it. That was it. I am frickin serious here, that was the main argument. So this journalist thinks that any person capable of exchanging tired, old, childish routines and actually laugh at them must be highly intelligent. What the fuck, conservatives put the bar for genius very low these days.

Of course she had more arguments. The second was that “w” went to Harvard and Yale and had higher marks than, for example, Al Gore. Now we can of course debate whether getting higher marks is a direct proof of being more intelligent. Also we are talking about business courses here, hardly the most mind-challenging subject one can study. But that doesn’t matter. What the writer forgets is that Bush is a member of a very powerful dynasty, which in the USA makes it a lot easier to get to the right schools and get nice marks. Even if you are a complete alcoholic moron, as numerous records showed he was at the time. And unfortunately this is not confined to the USA alone. Willem Alexander anyone?

But it was the third argument that really did it for me. Our thruthful reporter claimed that it was not true that Bush rarely reads. In fact, so continued, he reads about 100 books a year. All of them historical biographies. And then shot herself in the foot by stating, just one paragraph further, that Bush is official dyslectic and therefore may strike people as a bit dumb.
So she wants us to believe that a dyslectic person reads one book in three days, even if this person has one of the busiest jobs on earth? Then either those must be very thin books or indeed he hasn’t done much presiding at all. Apart from that, note the historical biographies part. Supposed that is true, it is hardly a sign for being an intelligent reader. Biographies … one of the lowest and most useless forms of print. Does he ever read a book on economics, science, ethics or philosophy? Or just a good work of literature? Apparently not. Georgie goes to bed each night, takes a torchlight under the sheets and reads about the lives of Ceasar, Napoleon and general Grant. Secretly he dreams away about the day that books like this will be written about himself, the last in a line of truely great commanders. He hopes that these books will be printed in big letters and with hy-phens be-tween the syl-la-bles, so he will be a-ble to read them with-out the help of Lau-ra.

But anyway, it isn’t true of course. In the beginning of his presidency, Bush boasted that he rarely read. No newspapers, no scolar books and no fiction. It inspired a comic show to the hilarious line “I am elected to lead, not read!” (although that was about the Governator). However, when it became painfully clear that his policies were failing all over the line, he tried to repair that image by claiming that he is in fact an “ecelectic” reader. This interview says it all, really …